آمارهای منتشرشده نشان می‌دهد صادرات لبنیات ایران در سه‌ماهه نخست ۱۴۰۴ از نظر وزن ۲۴ درصد و از نظر ارزش ۳۲ درصد افزایش یافته است.
به گزارش رسانه کالاهای تندمصرف (FMCGiran)، صادرات لبنیات یکی از بخش‌های مهم صادرات محصولات غذایی و کشاورزی ایران است و سبدی متنوع از کالاهایی مانند شیرخشک صنعتی، پنیر، دوغ، کفیر، ماست، کره، شیر و بستنی را در بر می‌گیرد.
بر اساس آمار منتشرشده درباره سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴، ایران در این دوره ۱۷۱ هزار و ۸۶۸ تن محصولات لبنی به ارزش حدود ۲۸۰.۷ میلیون دلار صادر کرده است. این رقم نسبت به مدت مشابه سال قبل از نظر وزن حدود ۲۴ درصد و از نظر ارزش حدود ۳۲ درصد رشد نشان می‌دهد.
موقعیت جغرافیایی ایران، دسترسی به کشورهای همسایه، ظرفیت تولید شیر خام و حضور کارخانه‌های بزرگ صنایع غذایی از عواملی است که بازارهایی مانند عراق، پاکستان، روسیه، عمان، ترکیه، کویت و کشورهای اوراسیا را برای صادرکنندگان لبنیات ایران مهم کرده است.
مقاصد مهم صادرات لبنیات ایران
بر اساس داده‌های سه‌ماهه نخست ۱۴۰۴، عراق بزرگ‌ترین مقصد صادرات لبنیات ایران از نظر حجم بوده و پاکستان در رتبه بعدی قرار داشته است. همچنین روسیه از نظر ارزش صادرات در میان مقاصد مهم این گروه کالایی قرار گرفته است.
پاکستان به دلیل نزدیکی جغرافیایی و ظرفیت جمعیتی بالا، از بازارهای مهم منطقه‌ای محسوب می‌شود. در این دوره حدود ۲۵ هزار و ۵۸۷ تن محصولات لبنی ایران به ارزش حدود ۳۴.۸ میلیون دلار به پاکستان صادر شده است.
روسیه نیز به دلیل ظرفیت بالای بازار مصرف، ارزش معاملات و روابط تجاری با ایران، یکی از بازارهای هدف راهبردی برای توسعه صادرات لبنیات به‌شمار می‌رود. با این حال، ورود به این بازار نیازمند رعایت دقیق الزامات بهداشتی، دامپزشکی، استانداردهای بسته‌بندی، برچسب‌گذاری و شرایط حمل است.
اهمیت کیفیت، بسته‌بندی و زنجیره سرد
در صادرات لبنیات، فقط قیمت محصول تعیین‌کننده نیست و عواملی مانند کیفیت، ماندگاری، نوع بسته‌بندی، هزینه حمل، شرایط پرداخت، مجوزهای بهداشتی و مقررات کشور مقصد بر سودآوری و پایداری صادرات اثر مستقیم دارند.
محصولات تازه مانند ماست و برخی انواع دوغ به مدیریت دقیق زنجیره سرد نیاز دارند، در حالی که محصولاتی مانند شیرخشک صنعتی یا برخی پنیرها به دلیل ماندگاری بالاتر می‌توانند برای مسیرهای طولانی و بازارهای دورتر مناسب‌تر باشند.
رشد صادرات لبنیات ایران نشان می‌دهد این صنعت، علاوه بر تأمین بازار داخلی، ظرفیت مهمی برای توسعه بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی دارد؛ ظرفیتی که با ثبات مقررات، تسهیل مجوزها و ارتقای استانداردهای بسته‌بندی می‌تواند تقویت شود.
