واردات سالانه چای خارجی برای کنترل قیمت مصرف‌کننده، در برابر دغدغه بقا و فروش محصول چایکاران گیلان و مازندران قرار گرفته است.
به گزارش رسانه کالاهای تندمصرف (FMCGiran)، واردات چای در ایران بار دیگر به یکی از موضوعات مهم بازار کالاهای اساسی و کشاورزی تبدیل شده است؛ موضوعی که از یک سو به تأمین سبد مصرفی خانوار و مدیریت قیمت‌ها مربوط می‌شود و از سوی دیگر بر معیشت چایکاران و آینده باغ‌های چای شمال کشور اثر می‌گذارد.
بر اساس گزارش منتشرشده، سالانه نزدیک به ۱۰۰ هزار تن چای خارجی وارد کشور می‌شود، در حالی که تولید داخلی تنها حدود یک‌سوم این رقم را پوشش می‌دهد. همین فاصله میان نیاز مصرفی و تولید داخلی باعث شده سیاستگذار واردات را به‌عنوان ابزاری برای تنظیم بازار و کاهش فشار قیمتی حفظ کند.
با این حال، واردات چای ارزان‌قیمت از کشورهایی مانند سریلانکا، هند و کنیا برای تولیدکنندگان داخلی یک تهدید جدی محسوب می‌شود. چای داخلی به دلیل هزینه‌های بالاتر تولید، کود، دستمزد و فرآوری، در رقابت قیمتی با محصول وارداتی با دشواری روبه‌رو است.
رقابت قیمت با کیفیت و اصالت
در این گزارش تأکید شده است که مسئله چای فقط به قیمت محدود نمی‌شود و موضوعاتی مانند کیفیت، امنیت غذایی، برندسازی، الگوی مصرف و حتی مهاجرت روستایی نیز در آن نقش دارند. اگر چای داخلی نتواند بازار خود را حفظ کند، خطر انبار شدن محصول، تأخیر در پرداخت مطالبات چایکاران، کاهش انگیزه تولید و تغییر کاربری باغ‌ها افزایش می‌یابد.
کارشناسان پیشنهاد می‌کنند واردات به‌جای تبدیل شدن به بحران، به‌صورت مکمل مدیریت شود؛ از جمله با تعرفه‌های هوشمند، حمایت از برندسازی چای ایرانی، توسعه زنجیره ارزش، ارتقای بسته‌بندی و تمرکز بر مزیت‌های طعم، عطر و اصالت چای داخلی.
بازار چای برای خانوار ایرانی فقط یک بازار مصرفی نیست، بلکه با معیشت کشاورزان، امنیت غذایی، هویت کشاورزی گیلان و مازندران و وابستگی کشور به نوسانات جهانی پیوند خورده است.
منبع: مهر
منبع: لینک خبر اصلی
