بررسی مقدماتی مؤسسه تحقیقات آب نشان می‌دهد افزایش غلظت مواد شوینده می‌تواند کربن آلی موجود در آب را بالا ببرد و بار بیشتری به شبکه فاضلاب وارد کند.
به گزارش رسانه کالاهای تندمصرف (FMCGiran)، بررسی مقدماتی آزمایشگاه شیمی آب مؤسسه تحقیقات آب نشان می‌دهد افزایش غلظت مواد شوینده در آب، با افزایش میزان کربن آلی کل یا TOC همراه است؛ موضوعی که اهمیت کاهش آلاینده‌ها از مبدأ و حرکت به سمت تولید و مصرف شوینده‌های سازگارتر با محیط‌زیست را برجسته می‌کند.
در این بررسی، اثر یک ماده شوینده بر کربن آلی کل با دستگاه TOC Analyzer آزمایشگاه اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد در غلظت‌های ۵، ۱۰ و ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر، مقدار TOC به‌ترتیب به ۰.۶۲۵، ۰.۸۲۹ و ۱.۲۴۶ میلی‌گرم کربن بر لیتر رسیده است.
اهمیت اثر تجمعی شوینده‌ها
بر اساس این گزارش، حتی در غلظت ۵ میلی‌گرم بر لیتر نیز افزایش قابل اندازه‌گیری کربن آلی مشاهده شده است. اگرچه سهم هر محصول شوینده به‌تنهایی محدود است، اما مصرف روزانه هزاران خانوار از مایع ظرفشویی، شوینده لباس و سایر محصولات پاک‌کننده می‌تواند در مقیاس شهری بار آلی قابل توجهی وارد شبکه فاضلاب کند.
در یک سناریوی فرضی، افزایش فقط ۰.۲۵ میلی‌گرم بر لیتر TOC در فاضلاب شهری با جمعیت یک میلیون نفر و تولید روزانه حدود ۱۵۰ میلیون لیتر فاضلاب، معادل ورود حدود ۳۷ کیلوگرم کربن آلی در روز به شبکه جمع‌آوری است.
حرکت از تصفیه انتهای خط به پیشگیری در مبدأ
این گزارش تأکید می‌کند آینده مدیریت پایدار فاضلاب فقط به توسعه فناوری‌های تصفیه محدود نیست، بلکه باید از مرحله طراحی محصول آغاز شود. استفاده از ترکیبات زیست‌تخریب‌پذیر، شیمی سبز، فرمولاسیون کم‌آلاینده و کاهش مواد شیمیایی کم‌تخریب‌پذیر می‌تواند فشار بر سامانه‌های تصفیه را کمتر کند.
برای صنعت شوینده، این موضوع نشان می‌دهد توجه به عملکرد پاک‌کنندگی به‌تنهایی کافی نیست و شاخص‌های زیست‌محیطی، پایداری فرمولاسیون و اثر محصول پس از مصرف نیز به بخشی از معیارهای مهم آینده بازار تبدیل خواهد شد.
منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت نیرو
